تاریخ انتشار: پنج شنبه ۲۳ شهریور ۱۳۹۶ | ۱۲:۵۲ ب.ظ
بیش از این کشاورزان را نرنجانید / قسمت سوم
سجاد سنجابی
بیش از این کشاورزان را نرنجانید / قسمت سوم به دامپروری و کشاورزی بپردازید زیرا هر صبح و شام از آنها خیر می بینید.

پیامبر گرامی(ص) در وسائل الشیعه (ج ۸ص ۳۹۳) می فرمایند “به دامپروری و کشاورزی بپردازید زیرا هر صبح و شام از آنها خیر می بینید.”

جا دارد به همه عزیزان که بنده را چه با تشویق خود ویا نقد وخرده گیری مورد لطف قرار داده سپاس گزاری نموده  و ازدوستانی که درخواست ارائه پیشنهادات از بنده دارند نیز متشکرم حتماً نگارنده پیشنهاداتی دارد وامید است مورد عنایت مسئولین امر قرار گیرد تا شاید حقیردر انتهای میز یکی ازجلسات مرتبط با موضوع و با حضوربا برکت آنان به توضیح پیشنهادات خود بیشتر بپردازم.

مطمئنم نوشتار بنده که خالی از اشکال نیست ومخاطبان محترم آن طیف وسیعی از کشاورزان ، کشاورز زادگان ، کارشناسان اهل فن، متخصصان اقتصاد کشاورزی ، صالحان اجتماعی ، پیشکسوتان تحقیقات کشاورزی ، متخصصین قوانین کشاورزی ومدیران دستگاههای  اجرایی دولتی هستند. ابتدا پوزش دارم اگر نتوانسته نکته نظرات خود را به بیان علمی وکلاسیک بنویسم اما با گفتاری روستایی وبا زبان ساده کشاورز وعلاقمند در بخش کشاورزی تقدیم می دارد.

  مشکل بهاء گذاری محصولات کشاورزی بویژه گندم ، پرداخت وجه گندم به بهای کمتر ازهزینه های تمام شده در نظام خرده دهقانی داخل کشور، تاخیر طولانی در پرداخت بهای آن که چه پیامد هایی برای اقتصاد کشاورزی ودرآمد ملی کشور دارد؟

سئوال است هنگامی که بهای یخچال ،ماشین ،لاستیک ،باطری ،مسکن ،واجاره مسکن وهزاران کالای دیگراستثناً بیش از حد بالاست “باشد”اگر همه جا استثنا تبدیل به قاعده شده است چرا در مورد گندم وسایر کالاهای اساسی کشاورزی فاقد و رعایت نشود ؟

متاسفانه این روزها موردی و اندک از گفته های بعضی از مسئولین ومدیران زمزمه می شود که قیمت گندم داخلی بمراتب بیشتر ازقیمت تمام شده گندم وارداتی و گرانتراز آن تمام می شود غافل ازاینکه در اندک زمانی نه چندان دور در دفاع مقدس و در قسمت اقتصادی جنگ ۸ساله، کشاورزان داخل کشور بی ادعا در کنار دیگربرادران رزمنده خودبا کمبود شدید نهاده های کشاورزی، گندم را برای تامین بخش زیادی از نان ملت تولید وبا کمترین قیمت در قیاس با قیمت گندم وارداتی به دولت برای تهیه نان عرضه نمودند  وهیچ وقت زبان به گلایه نگشودند و خمی به ابرو نیاوردند(گواه این مدعا شهادت تاریخ است). مزید استحضار آن عزیزان طرفدار واردات چگونه  این مهم را از یاد برده اند ؟ فراموش نکنیم کالای کشاورزی مخصوصاً گندم علاوه برپیچدگی خاصی که در تولید آن دارد بلکه یک حربه بزرگ خود اتکایی برای ملت ما و از سوی اهرمی سیاسی در دست تولیدکنندگان قدرت وعوامل وعیادی آنها است واین نیست هر گاه وهر زمانی ما گندم نیاز داشتیم آنها در انبارغله گندم خارجی خودرا باقیمت ارزان  وآسان روی کشور ما باز میگشایند زهی خیال باطل است.

جایگاه ویژه دانه گندم در نزد نیاکان ما بعنوان یک محصول بنام نان مقدس شناخته شده است علاوه بر اقتصادی بودنش به منزله بمبی سیاسی قوی و با جوی روانی در جوامع کشورهای با مصرف بالاست که نبودش در هر زمان بشدت عمل می کند.( نباید آن در زمره وارداتی چون محصول انبه وآناناس تصور نمود که بعضی از مردمان ما ممکن است در طول عمر خود دو بار هم از آن میوه ها تناول ومصرف نکنند). مع الوصف دل به واردات گندم با آن همه اما و اگرهای فراوان استکبار جهانی خوش ننمایند؟ لذا به هر قیمتی باید نان خود را تامین ورزمنده ما برای دفاع از میهن با اطمینان کوله پشتی خود را از توشه نان دست رنج کشورش کوله بارکرده و در مقابل هر دشمنی ابراز وجود و عرض اندام نماید.

البته برای روش ارزیابی وضع موجود و با قیاس برسنگ محک تئوری اقتصادی اگر بپنداریم، اقتصاددانان دنیا اعم از کمونسیت، سوسیالیست، سرمایه داری و آزادیخواه فارغ از هرگونه گرایشات سیاسی در پذیرش آن به یک میزان اتفاق نظر دارند، اغراق نیست. چون نان خوردن لازمه همه انسانها است.

اما بار دیگرباید عرض کنم تولیدگندم وشغل کشاورزی صرفاً اگرًچه حرفه ومنبع درآمداست بلکه یک شیوه پر راز زندگی در اقتصادپیچیده کشاورزی است .همچون روش ابدای کشاورزی در نظام خلقت که نخست درامر تولید و در ابتدای  آغاز شروع کارکشاورزی از نیروی وجود انسان برای ایجاد شیار در زمین عنوان کشت وکار استفاده شد و پس از آن بکار گرفتن نیروی دامی (جفت وگاو) اکنون با پیچیده ترین ماشین های چند منظوره روز دنیا کارتولید کشاورزی و بسرعت هر چه تمامتردر حال تغییروتحول است.آن هم در ابعاد گوناگون به جهت توسعه برای تولید بیشتر با هزینهای کمتر،.اما ممکن است ما به سادگی از کنار آن بگذریم ولی این بدان معنا نیست این پیچیدگی از حرکت خود بازایستاده است.

جان کلام اینست ما در کشوربرای تولیدمحصولات کشاورزی بامشقات فراوان منابع لازم مخصوصاً فاکتورمهم (آب سبز)ودیگرنهادهای لازمه کشاورزی تهیه ودر زمین های مستعد به کارمی بریم ، اما باافسوس به تولیدمورد انتظاری که بعضی ازهمسایگان  ما به خوبی به آن رسیده اند نمی رسیم.  مشکل کار کجاست کشاورزان که همواره در عرصه تولید هستند وبا هرآنچه تجربه واطلاعات اندوخته دارند به کار می گیرند.پس او چکار باید انجام دهد که نداده است؟  با این وصف این فرض هم می گیریم  که در این مشکل کشاورزان حدود ۵۰ درصد کوتاهی وقصور در امر تولید و نقش کم رنگ دارند؟ . پس جایگاه ۵۰ درصد مجهول دیگر کجا مغفول مانده است؟ چند درصد شامل مجلس وقانون می شود؟ چند درصد برمی گردد به دستگاههای اجرایی دولتی ومتولیان امر کشاورزی؟ سهم مراکز تحقیقاتی کشاورزی وهیات علمی ودانشگاهی کدام رقمی میشود؟ قدرسهم هموطنان عزیز درصرفه جویی از آب وقداست نان دردرست مصرف نمودن درسفره خویش برای جلو گیری ازتولیدنان خشک وضایعات نان چقدرباشد؟

نتیجه می گیریم باتوجه به این عوامل متعدد ودخیل درامرتولید وکاهش هزینه های تولید مهم این است که از چه راه به حداکثر استقلال، رشد اقتصادی ،قدرت سیاسی در عرصه جهانی ، تولید، آسایش مردم وافتخار ملی دست یابیم.

عزیزان ما رسماً وعملاً بخش زیادی از عوامل تولید در اختیار و پیش روی خود داریم . چقدر ترکیب درست آنها ؟ به چه مقادیراز آنها ؟،ودر کدام نقاط میدان تولید ؟ مارا زود تر به سر منزل مقصود میرساند؟ سئوال است ، البته هدف سئوال در عرصه های تولید ودرمزارع کشاورزان مد نظر حقیر است ؟ واگر این فرمول ها را داریم چرا تا الا دیر  رسیده  یا  به هدف نرسیده است؟البته تهیه این فرمول از وظایف کشاورزان خارج است؟ همچنین اگر جسارت نکنم منظورم گفتارها ونوشته فراوان مجلد شده  زیبا و تئوری قابل نگهداری در ویترین کمد قشنگ شیشه ای کنار دست در دفتر کار بعضی از کارشناسان ومسئولین محترم نیست.

پس مابایددر پی بهره وری ازقدرت های بالقوه دیگری که گنج های نادر است در تا مشکل گشای کشور باشیم که قدرت ریسک (نه آزمون و خطا ) بالای برای از خود گذشتگی در امرتولیدکشاورزی دارند برویم تا از این آب وخاک به قیمت واقعی بهره بگیریم لذا در نظامهای بهره برداری مختلط و بلا تکلیف که بدرد نمی خورد ، یعنی کاری را ازپیش نمی برند نرویم (استثنای گندم محفوظ )

      خلاصه پیشنهاداتی که جای تامل دارد :

-اتخاذسیاست های اصولی واجرای برنامه های ضروری بمنظور توقف روند تخریبی جنگلها ومراتع وخاک با همکاری کشاورزان ودخالت دادن ذینفعان در حفظ ونگهداری آن در ابتدای شروع کار  ،  نه اجرای پروژه هایی با اعتبارات دولتی تمام میشود  و سر انجام کسی از بهره برداران حاضر به تحویل گرفتن آن برای بهره برداری به علت مشکلات زیادش نیست وباید با خواهش به مردم تحویل داده شود که ناگفته سرنوشتش پیداست.

-تاکید بر ضرورت سرمایه گذاری در توسعه منابع آب وکوشش در جهت حفظ منابع موجود با بهره برداری از آن در امر تولیداقتصادی.

– تاکید مستمر بر استفاده بهینه از منابع وامکانات موجود وتحقیقات کاربردی داخل مزارع ودرکنار کشاورزان باشیوه های مناسب آموزشی وترویجی  آنهم در کنار ودر داخل مزارع نه در کلاس های خسته کننده بی روح ویا در سالن های جلسات وداخل چهار دیواری ها در گوشه ادارات ، بلکه آموزش کاربردی.

-پی گیری تصویب قانون یک پارچه کردن اراضی به جهت اقتصادی شدن اراضی وتجمیع قطعات کوچک و تبدیل به عرصه های بزرگتر که خود موجب تشوق  وترغیب خود کشاورزان در امر سرمایه گذاری آنان خواهدشد.

-تعیین نظام بهره برداری با نظر مردم متناسب  با شرایط اجتماعی واقتصادی روستایی با صداقت تمام  وبدور از وعده وعیدها وبا طول دادن زمان پروژه، کارفرما وبهره بردار را خسته نکنیم مثلاً پروژه سراغ داریم ۱۴ سال طول کشیده آنهم نه طرحی عظیم وحداقل ۳استانداردر محل طرح حضور وبه مردم وعده سال داده اند هنوز هم به بهره برداری نرسیده در حالیکه طرحی مشابه آن در کشور همسایه ظرف ۳سال اجرا و به مردم تحویل داده شده است ، بنابراین حرف ها وتوضیحات وتوجیحات برای مردم که می بیننددیگر اثر ندارد.

-تقویت وگسترش سیستم پردازش آمارهای ضروری وواقعی کشاورزی وایجاد تسهیلات لازم برای دسترسی مستمر محققان ومتخصصان کشاورزی به منابع آماری برای ارائه طریق .

-حمایت از توسعه صنایع تبدیلی فرآورده های کشاورزی در مناطق تولیدی.

– حمایت جدی ومستمرازتشکیل تشکل های تولیدی وتوسعه تشکل های تولیدی در بخش کشاورزی  مثلاً هیات امنایی وهرگونه تشکلی که مردم راضی وپیش قدم بودند در تشکیل آن دولت کمک کند تا زوتر ایجاد گردد.

– پی گیری مستمر ونظارت جدی ودلسوزانه بر آزاد نمودن قیمت محصولات کشاورزی توسط سندیکای های مردمی.

– توسعه شبکه تامین تسهیلات لازم و روان برای حل مشکلات نقدینگی کشاورزان نه به اسم کشاورزان ولی برای افرادی شرایط ویژه دار که شرایط دریافت وام  دارند مثل شرایط موجود که بود ونبودش زیاد چنگی به دل کشاورز خرده پا  نمی زند.

– توسعه روستا یی  ←با توسعه کشاورزی  ←با توسعه صنایع  ←با توسعه کشور ←  و جلوگیری ازمها جرت های زود رس روستائیان . این امرفقط با تقویت و وجود مراکز جهاد کشاورزی فعال وبالنده با کار شناسانی علاقمند به کشاورزی  که در مراکز دهستان هستند محقق شده  بدور از انتظارنیست ومرکز خدمات باید همه کاره وبخشداران از آنها خطوط و نقشه راه بگیرند. که این مورد را خیلی جای تامل دارد وبنده به آن امید وارم.

– مردم یابی وکارگشایی با مردم یعنی با تشکیل جلسات باروستاییان در داخل روستا ومر اکز دهستان واحصائ مشکلات ،دخیل دادن آنان در امور خود و حل مشکلات خویش توسط آنان وتشویق وتعهدشان در همکاری مشروط بر اینکه باید بدانیم ومهم این است که اورا(کشاورزوروستایی) بشناسیم با اوهمراه باشیم ، به نظر او گوش بدهیم وبه اواحترام بگذاریم، حتی الامکان از ما دروغ نبیند ونشنود او اگر روستایی است می فهمد و  به کارخودآگاه وبلد ومالکین عرصه های خویش هستند . همکاری او مارازودتر به نتیجه میرساند ، همکاری او یعنی کمترین اتلاف وقت وکاربردی تر هزینه کردن از اموال و اعتبارات دولتی  همکاری او یعنی یاد گیری ویاد دادن ونهایت تولید بیشتر وبهتر ،یعنی همکاری او پیونددوستی وفادار . اما موردی هم ازافراد بد قلق در روستا پیدا میشود که آن ها هم زود دوست میشوند وهمراهی می کنداگر اومارا به خدمت کردن صادقانه و وفاداری کار برای خویش درک کند وبشناسد از هر کمکی دریغ ندارداین جمله را با اطمینان عرض می کنم.


آخرين اخبار
پر بحث ترين
کانال تلگرام دهقان نیوز
دهقان نیوز
دهقان نیوز
دهقان نیوز
محل درج كد وبگذر